Labyrint, pad van taal

(Foto: labyrint strand van Vlieland)

In de zomer van 2003 werd ik uitgenodigd om een tuinlabyrint te lopen. Ik had niet eerder een labyrint gezien en had geen idee wat het betekende er een te lopen, dus ik was heel nieuwsgierig. 

Het doorlopen van dit labyrint bracht mij een onverwacht inzicht: tijdens het lopen kun je het pad niet overzien, iedere wandelaar beweegt zich in eigen tempo over de paden van het labyrint. Soms loop je samen op, dan weer beweeg je van elkaar weg. Je kunt al lopend niet zien waar je je bevindt, zo beland je onverwacht in het centrum. Bovendien kun je er niet in verdwalen, je loopt via een vast pad naar het midden en weer terug. Deze ervaring, om samen met anderen en toch op mezelf naar het middelpunt te lopen, vond ik zo indrukwekkend, dat ik Labyrint koos als naam voor mijn werk. Al kan ik niet precies zien waar ik mij bevind, al ben ik soms alleen, dan weer samen met anderen, toch beweeg ik me op een weg ergens naartoe. Als er één pad als een rode draad door mijn leven loopt, is het wel het pad van taal. Alle aspecten van mijn werk vallen er in samen. 

Hoe het begon  

In 2000 stopte ik met werken in het middelbaar onderwijs. Als Neerlandica en eerstegraads bevoegd docent heb ik acht jaar lesgegeven in alle leerjaren van het gymnasium. Ik hou van taal en tekst, van literatuur en in het bijzonder van poëzie. In het middelbaar onderwijs kom je niet altijd toe aan de literaire en creatieve kant van de taal. Ik wilde me meer bezig houden met de magie van taal en besloot poëzieworkshops te gaan geven om te kunnen onderzoeken hoe mensen poëtische teksten lezen. 

Het Pad van Taal       

Met de poëzieworkshops ben ik een weg opgegaan die me na aan het hart ligt. Ik ontdekte hoe inspirerend het voor me is samen met anderen literaire teksten te lezen. Ik breidde mijn programma uit met schrijfcursussen, literaire leeskringen en individuele schrijfbegeleiding. In 2002 ontstond deze website, een virtuele ontmoetingsplaats voor liefhebbers van schrijven en lezen. Steeds meer is ook beeldende kunst een rol gaan spelen, net als taal kunnen vorm en kleur spreken en nieuwe tekst en beeld oproepen. De laatste jaren ontstonden er tot mijn grote plezier vruchtbare samenwerkingsprojecten; met predikante Catrien van Opstal zoeken we naar betekenis in cursussen Spiritualiteit Opdiepen en met holistic pulser Esther Kornalijnslijper onderzoeken we in Lijf & Schrijfworkshops hoe schrijven en bewegen samenhangen.

Schrijven is kijken met je ogen dicht   

Naast het geven van cursussen, is zelf schrijven belangrijk voor mij. Het is een voortdurend proces mijn schrijfstroom op gang te houden. Ik volgde in de jaren negentig inspirerende poëziecursussen bij Jolanda Loof (Schrijversschool Utrecht) en had twee jaar schrijfbegeleiding in De SchrijfWerkPlaats, waar ik een geduldig oor vond en nuttige feedback kreeg. Sinds 2005 word ik geïnspireerd door cursussen creatief en reflectief dagboekschrijven van Shodo en in 2009 volgde ik een Bijscholing Poëzie voor docenten schrijven onder leiding van Jos van Hest en Gerard Beentjes (www.deliterairewerkplaats.nl), waarin ik zowel werd uitgenodigd na te denken over lesvormen als gestimuleerd werd om zelf te schrijven. Daaruit volgde in 2010 de intensieve opleiding tot docent creatief schrijven bij Scriptplus aan de Hogeschool van Amsterdam ( www.scriptplus.nl ), die ik inmiddels heb voltooid.

Ik ben er trots op me nu officieel 'docent creatief schrijven' te kunnen noemen!

Labyrint is voor mij een werkplek geworden waarin ik samen met anderen de magie van taal en beeld kan onderzoeken. Ik hoop in Labyrint veel mensen te ontmoeten om samen te wandelen op het Pad van Taal.

Ceciel Boudewijn  (oktober 2011)

(foto: labyrint op de Waalkade van Nijmegen,  november 2005)