Van Ceciel

werk van ceciel

juni 2026

Onder de boom wij

in de takken strijkmuziek

de stoelen klappen

april 2024

Mijn voorleesprimeur met Poëzielab Den Bosch, op Poëziepodium Letterbekken in Huis 73.

Hoe ik wolf word

Gezien ben ik, gefilmd op het fietspad. Mijn draf
is continu eenzelfde tempo. Snel niet snel. Ik kijk links
rechts, maar vooral recht vooruit. Snuif als ik wil.

Dit is instinct. Ik sjok met mijn neus
naar de grond. Geur van aarde en eikels.
Van kleinspringend wild woelrat, muis.
Ja onder de aarde, hoe prettig is dat.

Wolf ben ik. Met hangende kop.

Angst klom op mijn rug zet zich tussen mijn schouderbladen
drijft me voort. Pels is warm. Liefst
hul ik me in slaap. Onzichtbaar
is veilig geen avontuur.
Lay low, wolf.

Om de geplande weg te gaan, spoor te volgen
moet ik omlopen.
Ik wolf.

Ga op je poten staan, strek je ferme rug, je slanke romp.
Ga je instinctieve leven aan. Alsof het nooit anders was.
Zo word ik wolf.
Husky van de middenlanden. Wild.

Ja, ik draaf op hoge poten door een landschap.
Oren hoog oplettend, snuit opgericht.
Spoor zweeft in lucht, verspreidt een geur van graagte.
Zo ook wolf.

Ik wolf kuier door het bos. We passen met velen
tussen struiken, eik, beuk en es. Bruine stammen
geven ruim zicht.

Zicht is geur die de omgeving ontsluit. Muizen ratten
spinnen dassen vossen reeën. Schapen. Wat zijn ze makkelijk
te pakken. Ze zijn niet wild, laten zich temmen
door hekwerk. Rasters duiken overal op, ze blokkeren de weg.
Mij wolf.

Met opgeheven kop. Wild

maart 2024

Herfst is morsig knoeit

dood blad laat harde winden

waaien plast op straat

maart 2023

op de dijk ons huis
een kerk in mijn blikveld
precies daarachter
woont ze

op de brug naar haar toe
natuurlijk loop ik daar
het is winter nee lente
zie de takken, appelbloesem

kijk nu fiets ik over de brug
het land in, ik wijs daar
wonen schapen koeien daar
vist een mens

het is open tot de horizon
vanuit ons huis tot oma

mei 2022

dagboek met gesloten oog

gedachten als eieren mat bruin

gespikkeld en warm in het hooi

van je hoofd

voor het oprapen

je hongerige hand grijpt ongezien

capsule toekomst vers in het vel

van je palm

laat de schaal een barst

baart water schuimend wit

valt ongeschonden aan stukken

land voor je voeten

je stribbelt nog tegen je benen

ontvangen geen wonder het tij

beloven je eiland

februari 2022

ornament

ik heb twee modale ouders
maar er staan vaak bomen
voor mijn huis

takken bezitten wind
krassen hortend het raam

blad keurt het pannendak
aarzelt voor de open goot

regen kan ik sussen vlei ik
veilig langs de stenen

dan blijf ik weer weken thuis
boven mijn bed is het altijd
volle maan

januari 2022

Welcome to fruitvalley

Liever zie ik eerlijk
groeiwerk appels peren
pruimen met precisie gehangen

mijn moeder had dat ook
groette boomfruit als oude bekenden
noemde ze morel mirabel

verleidde zachtfruit met handen
vol tot moes – mensen hebben benen
winnen tijd vruchtgebruik

wandelen hun weefsel
naar de rand stampen aarde
tot ze vallen

kersen groeien keihard
boom in hun binnenste vlees
slikt de pit

2020

Genomineerd voor de Stroomhuis Poëziewedstrijd Bakens aan de rivier met het thema Vrijheid.

achter de gevel
draag ik mijn huis
op de tong

kamers droomcellen vol
winding langs de wanden
woekert gras

schap na schap zakken letters
huidloos af van kast
naar kelder

deuren slaan naar binnen
open conserven
wecken stof

hoor hoe ik hier ontkom
het dak een luchtige oorschelp
wind klopt aan

ik spreek de woning uit

2018

Ogenomen in de bundel Steeds op reis en altijd thuis, de 100 beste gedichten uit de Turing Gedichtenwedstrijd 2018

be kind to this world

zet wind vast bewaar beweging
in blad voor later spaar zilver

van regenval in je handpalm voor dorre
dagen onder je zolen zet een pad uit

zon aan ontbos de horizon tot
blote vloedzee aan je tenen volg

kraken in je knieën spoor
van suiker klop je bloed beenzwart

met je wijsvinger in de aarde teken
een huis als een prentenboek

open je aankomst noem het eigen
je naam voor de wereld een kind

2017

Poëziekaarten: gedicht&collage

Zes poëziekaarten in twee afmetingen.

Bekijk ze op poëziekaarten.

2015

Bladzij uit mijn Album van Rijke Uren albumpje: een tijdvondst.

2012

Eén van de drie nominaties voor de schrijfwedstrijd Aan het woord! (regio Rivierenland).

De jury: 'Dit gedicht valt op door de mooie, gevarieerde regels met een speels taalgebruik en verassende wendingen in het gedicht. Het gedicht klopt qua lengte en verdient om vaker gelezen te worden.'

Elementair

Vuur

krachtig braadt de zon de aarde,

eet de rode hitte uit de haard

smaak het hart op de tong.

Lucht

zon blaast blauwe lucht

tot wolkenformaties,

proef de longen van binnenuit.

Water

turkoois op de blote huid

zweet siert de borst,

open de kraan, adem dorstig de wijn.

Aarde

tijdig rolt de kever

een wereldbol naar het licht,

wees grondig, zuig je vast.

januari 2011

Licht

Wij splijten

het duister wij

spelen met

vuur

Wij dragen

het leven wij

delen het